Stichting TEACH Ministries

   Haal het beste uit de kinderen, geef hun het beste!


 Onderwijs in Nepal

Aan het begin van de 21ste eeuw kan een groot deel van de Nepalese bevolking niet lezen en schrijven. Per jaar wordt slechts 24 euro per kind aan onderwijs uitgegeven. Dit is zelfs in vergelijking met de omringende landen zeer weinig. Volgens de lstatistieken van de UNESCO wordt de totale Nepalese bevolking geschat op bijna 26 miljoen inwoners waarvan er 10,3 miljoen onder de 16 jaar oud zijn. Dit betekent dat 40% van de bevolking bestaat uit kinderen. Hoewel de afgelopen jaren vooruitgang is geboekt is nog steeds 35% van alle jonge kinderen in de basisschoolleeftijd thuis om te werken.klas in Nepal

In Nepal gaan kinderen  vanaf driejarige leeftijd naar school tot hun veertiende of zestiende jaar. De kwaliteit van het onderwijs dat door de overheidsscholen gegeven wordt laat zeer veel te wensen over. Het beroep onderwijzer wordt gezien als onbelangrijk en wordt ook financieel laag gewaardeerd. Dit heeft tot gevolg dat de kwaliteit van het onderwijzend personeel laag is en de onderwijzers niet erg gemotiveerd zijn. De serieuze onderwijzers zoeken echter naar ontwikkeling in hun vak.  

De gehanteerde onderwijsvorm in Nepal is ‘frontaal’ onderwijs, de onderwijzer vertelt iets en de kinderen dienen te luisteren. Kinderen moeten zaken uit hun hoofd leren om door hun examens te komen en er is geen aandacht of zij de context begrijpen. Kinderen worden hiermee benaderd als volwassenen. Er zijn slechts een paar scholen die zich realiseren dat kinderen leren door te ontdekken, onderzoeken en op deze wijze leren zaken op te lossen. Hiervoor zijn ook goede (les)materialen noodzakelijk die op dit moment nog niet of nauwelijks voor handen zijn.

Kleuters die examens afleggen? Heel normaal in Nepal. Het onderwijs kenmerkt zich door klassikaal stampwerk. Het maakt niet uit of de kinderen de stof begrijpen. Als ze maar kunnen reproduceren wat de leraar heeft gezegd. Gevolg: kleuters leren niet zelfstandig na te denken. Krijgen ze op latere leeftijd een baan, dan levert dat problemen op.  

Voor de meeste kleuters is dit type onderwijs bedreigend. Ze verlaten vroegtijdig school. En kinderen die het wel redden, weten niet hoe ze zich later in de maatschappij moeten handhaven. Dat houdt armoede in stand. Wil je dit patroon doorbreken, dan moet je onderwijs bieden dat gericht is op zelfontplooiing. Juist voor kleuters, want in de leeftijd van twee tot acht jaar wordt je gevormd.